Bir önceki yazımda, anne-babaların çocuklarında yaşadıkları paylaşma sorununa değinmiş ve yaşanan problemlerde özellikle “yapılmaması gerekeni” vurgulamıştım… Ancak sorunların çözümünde yapılmaması gerekeni bilmek kadar, ne yapılması gerektiğini bilmek de önemlidir…
Aşağıda, tümüyle kendi gözlem, tecrübe ve bilgilerime dayanan, (çocuğa paylaşma alışkanlığı kazandırmak için neler yapılması gerektiğine ilişkin) öneri ve uyarılarım, madde madde yer almaktadır… Dilerim anne-babalar bunlardan istifade edebilirler…
Öneriler:
1-Çocuk görerek, duyarak, yaşayarak öğrenir… Çocuğun, paylaşma davranışını görmesini ve yaşamasını sağlayın… Mesela akşam pişirdiğiniz yemeği, onu da yanınıza alarak -ve tabağı da onun eline vererek- komşuya götürün; gezmelerinizde yanınızdaki arkadaşlarınızla/tanıdıklarınızla yediğiniz, içtiğiniz şeyleri paylaşın…
2-Yukardaki davranışları sırf çocuğa iyi örnek olmak adına göstermeyin; gerçekten kendiniz de yürekten istemez ve bu davranışlarda süreklilik göstermezseniz, çocuk bu yapmacıklığı hemen hissedecektir…
3-Çocuğunuzu sık sık parka götürün; ister istemez salıncağı, tahtaravelliyi diğer çocuklarla paylaşmak zorunda kalacaktır…(tabii en başta, benim kızım/oğlum binecek diye siz diretmezseniz)
4-Çocuğunuza bisküvi, iki-üç tane sakız, çikolata, iki tane aynı oyuncak gibi şeyler alın… Çocuk tek oyuncağı, tek çikolatayı paylaşmak istemeyebilir ama aynısından birkaç tane varsa elinde, büyük ihtimal paylaşacak ve bu sayede yavaş yavaş ve zorlanmadan paylaşmayı öğrenecektir…
5-Evde çocuğunuza/çocuklarınıza, elinizdekileri paylaşmayı önerin… Mesela yediğiniz bir elmayı dilimleyerek, on/lar/a doğru uzatıp; “ister misin/iz” demek çocuğun üzerinde müthiş bir etki yaratacaktır… (Hem bu sayede paylaşmanın adâbını da öğrenir…)
6-Tek çocuk sahibi iseniz ve durumunuz, duygularınız, düşünceleriniz de müsaitse, hemen bir çocuk daha yapın (Ama tabii bir önceki yazımda da değindiğim gibi, büyük çocuğu, “o senin kardeşin, kardeşinle elindekini paylaşmalısın” şeklinde bir yaklaşımla paylaşmaya zorlamayın, paylaşmak istemediği için ayıplamayın, yargılamayın…)
7-Mümkünse konu ile ilgili tv’den veya cd’den uygun çizgi filmler izlettirin ve akabinde, çocuğunuzla tema üzerinde sohbet edin…
8-Paylaşma davranışına uygun olan ve olmayan resimler hazırlayarak/hazırlatarak veya varsa hazır satın alarak, resimler üzerinde, soru-cevap, tartışma ve sorgulama yöntemlerini kullanarak çocuğunuzla konuşun…
Uyarılar:
1-Birden fazla çocuğu olan ailelerin, paylaşma sorununa getirdikleri pratik ama çok yanlış bir çözüm olan “birine aldığını diğer/ler/ine de alma” davranışına sık sık başvurmayın… (Ya da başvurun; çok rahat edersiniz ama çocuk bu arada paylaşmayı hiç öğrenemez…)
2-Esas olan, “gerektiğinde” paylaşmanın önemini çocuğa kavratmaktır… Elindekileri gereksiz yere başkasına vermek; paylaşmak değil, “salaklık”tır… Bu ayrımın farkına varın ve çocuğunuzun da varmasını sağlayın…
3-Misafirliklerde, çocuğunuzun elindekini diğer bir çocuk ağlayarak istiyorsa; çocuğunuzdan, elindekini onunla paylaşmasını istemeyin…Hatta mümkünse paylaşıma engel olun… Bu gibi hallerde çocuğunuz; ağlama, sızlanma, yalvarma davranışları karşısında hep vermeye alışacak ve vermediğinde vicdan azabı çekecek; diğer çocuk da, ağlayarak, yalvararak başkalarını etkilemeyi taktik olarak kullanacaktır…
4-Hayatta paylaşma duygusu kadar, sahiplenme duygusu da önemlidir… Çocuğunuzun, kendine ait olanı paylaşmama/ koruma davranışını da zaman zaman takdir edin…
Etiket yok